«سعی می‌کنم معمولی باشم»؛ این قولی است که ایس ونچورای جونیور ۱۲ ساله می‌دهد. این خیلی هم خوب است، اما مشکل اینجاست که تعریف او از معمولی، پیدا کردن سگ‌های گم‌شده، گربه‌های دزدیده‌شده یا تمساح‌های فراری و به پا کردن آشوب‌های خنده‌دار در تمام طول مسیر است.